အေတာင္ပံခတ္သံေတြနားစုိက္ေထာင္တုန္း
ငါတုိ႔ေတြ မပ်ံသန္းလုိက္ရဘူး မဟုတ္လား..
ေလဟာ မုန္တုိင္းလုိ႔ အေသြးအသားကုိၿဖတ္တုိက္သြားတယ္
ယုံၾကည္ရဲစရာ မရွိပါဘူး… ဒါေပမယ့္တစ္ခုခုကုိယုံၾကည္ေနတုန္း
အရာရာ ေ၀သီတဲ့ လမ္းေတြနဲ႔…
ငါဘ၀ကုိ ဘယ္လုိ႔ေကြ႔ ရမလည္း
အိပ္မက္က ဘရိတ္ေပါက္ၿပီး ေခ်ာက္ထဲက်သြာၿပီ…
မနက္ၿဖန္ဟာ ေန႔ၿပန္တုိးေတြေရတြက္ေနတုန္းလား
လက္ထဲက ေငြစကၠဴလုိ ငါတုိ႔တြန္႔ေၾကေနရတာကုိက
အရသာလား…
အရွိန္ေတြလြန္သြားၿပီ
အခ်ိန္ေတြလြန္သြားၿပီ…
သြန္ၿပစ္ရေတာ့မယ္ ေကာ္ဖီအသုိးေတြလုိ႔…
လူ႔ဘ၀ကုိ အေသအခ်ာေနထုိင္မႈနဲ႔
အနည္ထုိင္ေသခ်ာမႈဟာ ငါတုိ႔ေခတ္နဲ႔မေတာ္ဘူးအကၤ်ီ
တစ္ေယာက္ေယာက္ေခၚရင္ တစ္ေယာက္ေယာက္
ၿပန္မထူးႏုိင္တဲ့…
ဒီကေန႔ ဇာတ္လမ္းတင္ဆက္ပုံ …
မနက္ၿဖန္ကုိ မယုံဖူး မဟုတ္လား…။
မုိးလႈိင္ည
Saturday, November 21, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
8 comments:
ေကာင္းလုိက္တဲ့ ကဗ်ာဗ်ာ။ အဆံုးသတ္သြားတာေလးကုိ သေဘာက်ပါတယ္။
မနက္ျဖန္ ဆိုတာၾကီးကို မစဥ္းစားခ်င္ဘူး...
ယံု ဖို႔ဆိုတာေတာ႔ ေ၀း ေရာ...
mie nge
"လူ႔ဘ၀ကုိ အေသအခ်ာေနထုိင္မႈနဲ႔
အနည္ထုိင္ေသခ်ာမႈဟာ ငါတုိ႔ေခတ္နဲ႔မေတာ္ဘူးအကၤ်ီ"
ဟုတ္တယ္အကိုေရ... ဒီစာေျကာင္းေလးသေဘာက်တယ္
မနက္ျဖန္ကိုေတာ့ သံသယရိွတယ္ :D
ကိုမိုးလႈိင္ တယ္လြတ္ေကာင္းတဲ့ ကဗ်ာေလးပဲဗ်ာ
မပ်ံသန္းလိုက္ရတာလည္း အခါခါ ပါပဲ..
ဘဝကလည္း ေကြ႕မရ ျပဳမရ ဆိုေတာ့..
မနက္ျဖန္ကိုလည္း မယံုရဲပါဘူး...
မနက္ၿဖန္ကုိမယုံေပမဲ့
မနက္ၿဖန္ေတြနဲ့ကၽြန္ေတာ္တုိေတြဟာ
၇ွင္သန္ေနက်တာပါ...
ကၽြန္ေတာ္ဖတ္ဖူးတဲ့ကဗ်ာေလးထဲကအတုိင္းဆုိ
၇င္....မနက္ၿဖန္ဆုိတာ...ခ်စ္သူကခ်စ္တယ္လုိ
ေၿပာတာထက္...ပုိၿပီးဆုိဆြတ္လြန္းပါတယ္..
အကုိ၇ဲ့မနက္ၿဖန္ေတြ...သာယာလွပပါေစ..
ကေ၀ေ၇အလည္လြန္သြားတဲ့...ညေတြကုိ
ငါဆီဖမ္းလာခဲ့ပါ....ငါသူကုိ...
နႈတ္ဆက္ခ်င္လုိ....
ကဗ်ာ၀သနာ၇ွင္...
စည္သူ၀င္းထြဋ္....
Ko moe Hlaing..,
Your Poem is too nice :) ..
အရာရာ ေ၀သီတဲ့ လမ္းေတြနဲ႔…
ငါဘဝကိုဘယ္လိုေကြ႕ရမလည္း
အိပ္မက္က ဘရိတ္ေပါက္ျပီး ေခ်ာက္ထဲက်သြားျပီ...
မနက္ျဖန္ဟာ ေန႕ျပန္တိုးေတြ ေရတြက္ေနတုန္းလား
လက္ထဲက ေငြစကၠဴလုိ ငါတုိ႔တြန္႔ေၾကေနရတာကုိက
အရသာလား…
က်မ အၾကိဳက္နွစ္သက္ဆံုး ကဗ်ာေလးေတြထဲက
ကဗ်ားေလးဘဲ...
အိပ္မက္ေတြက တကယ္ကို ေခ်ာက္ထဲက်သြားပါျပီ...
ဘရိတ္ေပါက္သြားတာလား...တခုခုဘဲ..
မနက္ျဖန္ေလးေတြလဲ တကယ္ကို တြန္႕ေၾကေနတယ္..
အရသာ မဟုတ္ေပမဲ့ လက္ခံလိုက္ျပီ...
ေကာင္းလိုက္တာ...
ရင္ထဲထိေရာက္သြားတယ္...
ေက်းဇူး ကဗ်ာဆရာေရ...
လားရႈိးသူ
Post a Comment